Mooie recensie in ‘kings things’

Top, zo’n recensie. En het goede nieuws is dat je ‘de Ziener’ (net als ‘de Tovenaar’ trouwens) nog gewoon bestellen kan! Voor de leesbaarheid hieronder ook de tekst:

Recensie Stephne King Ziener de Clements Roorda

Eerder al las ik de Tovenaar, het eerste deel van deze trilogie. Die recensie vind je terug in de Kings Things van november 2013, en kreeg een mooie 7,5. Hierover was ik dus goed te spreken, en hoopte dat er een vervolg zou komen: dat was er al en dus kreeg ik de Ziener al snel op mijn leesstapel. Dit tweede deel is vooralsnog alleen als e-book verkrijgbaar (welke ook gepersonaliseerd kan worden!). Ik hoop, als alle delen er straks zijn, dat de uitgever van alle delen een heerlijk dikke hardcover gaat laten maken. Maar goed, even terug naar de tovenaarcyclus: een verhaal over liefde, hoop en geloof. Tweede boek, hoop.

De Ziener hoort net als De Tovenaar tot het genre fantasy’, maar dan de ‘unplugged’ variant. Ook in De Ziener wordt niet getoverd, er zijn geen feeën, draken, vliegende bezemstelen of anderszins, dit in de volle overtuiging dat het gewone leven zonder dat al magisch genoeg is. Ook in dit verhaal spelen tovenaars geen rol.

Het geweldig gevonden idee van tovenaars die eigenlijk niet toveren en fantasy dat eigenlijk geen fantasie is (maar gewoon een spannend verhaal) heeft zijn vervolg en is in dit tweede deel ook prachtig doorgevoerd. De sfeer en setting is fantasy, maar de magie zelf heeft geen rol. Waar het vorige boek een 7,5 kreeg omdat het begin wat stroef was maar het daarna steeds beter werd, is de schrijver bij De Ziener direct verder gegaan in de prachtige, aangrijpende stijl van het einde van De Tovenaar. Je hoeft geen tien pagina’s te lezen om er direct weer in te zitten. De vier pagina’s die even uitleggen wat voorafging helpen daar zeker bij.

Het is een prachtig verhaal, met hoop als uitgangspunt. Ook hier weer de regeltjes van gedichten als leidraad door het verhaal heen. Het gaat ook weer over Erduban, die in een rolstoel zit en verzorgd wordt door Talin, en die in de stad van Ruben is. Ruben heeft een zoon Zlatan die een prachtige rol speelt in dit verhaal. Marinde (die denkt dat Bodo weet dat hij een dochter bij haar heeft (Roos) terwijl een oude raadsheer dat bericht nooit uit heeft laten gaan) en Larsen, die de Vos in dienst heeft – die ook in het eerste deel een misselijkmakende boef was en dat in dit verhaal ook blijft. Allemaal willen ze Bodo vinden. Ze willen hem juist inzetten in een nieuwe oorlog, of om te proberen deze te voorkomen. Hij is de enige die dat kan. Het volk ziet hem als held van de vorige oorlog toen hij Nair versloeg, maar niemand weet waar hij is. Maar Bodo is in geen 20 jaar gezien. Allen doen hun best hem te vinden.

Hoe de schrijver dit allemaal heeft verweven en aan elkaar geknoopt, vond ik erg mooi gevonden. Het klopt gewoon allemaal. Goede opbouw van verhaallijnen en mooie karakters die zijn uitgediept genoeg om mee te leven en te willen weten hoe het afloopt. Vooral het verhaal van Roos en Zlatan is goed. Er zit toch nog een dip in het verhaal, als Bodo zijn reis maakt naar Marinde. Een vertragend stuk (zeker na dat lekkere tempo van eerder) als Bodo zijn reis maakt naar Marinde, voegt weinig toe aan het verhaal en is een stuk dat nog wel beter kan. Maar daarna pakt het op en leest het lekker door. Tegen het (toch erg onverwachte) eind richt Bodo een soort reizende rechters groep op (Richters—herkenbaar aan een grijze pij) en is de vrede weer teruggekeerd.

Waar het met de trilogie heen moet weet ik niet; het einde is een vrijwel afgesloten geheel waar mensen sterven en worden opgevolgd. Alleen Bodo is niet gestorven, maar verdween op een dag gewoon, dus als er nog een deel komt zullen we toch de meeste van de ons eerder geïntroduceerde karakters moeten gaan missen. Het derde deel ‘de God’ speelt zo’n 250 jaar na de Ziener, waarbij de nalatenschap van Bodo een rol speelt. Vanwege werk en studieverplichtingen van de auteur wordt het derde deel op zijn vroegst in het najaar van 2014 verwacht. Maar omdat de Tovenaar en de Ziener een afgerond geheel n, hoeft dat de leesvreugde niet te bederven!

Eindoordeel: 8

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *